വിഴിഞ്ഞം തുറമുഖത്തിന്റെ 49 ശതമാനം ഓഹരി ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഷിപ്പിംഗ് കമ്പനിയായ എം.എസ്.സി.യുടെ ടെർമിനൽ വിഭാഗത്തിന് കൈമാറാനുള്ള അദാനി ഗ്രൂപ്പിന്റെ തീരുമാനം കേരളത്തിൽ വീണ്ടും ഒരു രാഷ്ട്രീയ കൊടുങ്കാറ്റിന് വഴിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഈ ചർച്ചയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിരോധാഭാസം എന്തെന്നാൽ, വിഴിഞ്ഞത്തെക്കുറിച്ച് എല്ലാവരും സംസാരിക്കുമ്പോഴും വിഴിഞ്ഞത്തിന്റെ യഥാർഥ അർഥത്തെക്കുറിച്ച് ആരും സംസാരിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്.
വിഴിഞ്ഞം ഒരു കമ്പനിയുടെ ബിസിനസ് ഇടപാടല്ല. അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ വിജയത്തിന്റെയോ പരാജയത്തിന്റെയോ സ്മാരകവുമല്ല. അത് കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭാവിയിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ കവാടങ്ങളിലൊന്നാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, വിഴിഞ്ഞത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏത് ചർച്ചയുടെയും കേന്ദ്രത്തിൽ നിൽക്കേണ്ടത് അദാനിയോ, എം.എസ്.സിയോ, സി.പി.എമ്മോ, കോൺഗ്രസോ, ബി.ജെ.പിയോ അല്ല; കേരളത്തിന്റെ ദീർഘകാല താൽപര്യവും മലയാളിയുടെ ഭാവിയും ആയിരിക്കണം.
ആദ്യം നാം ഒരു യാഥാർഥ്യത്തെ നേരിടണം. അദാനി ഗ്രൂപ്പ് വിഴിഞ്ഞം പദ്ധതി ഏറ്റെടുത്തത് ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമായല്ല. ആയിരക്കണക്കിന് കോടി രൂപ നിക്ഷേപിച്ച ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനി ലാഭം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് കുറ്റമല്ല; അത് ബിസിനസിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വമാണ്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള തുറമുഖങ്ങളിലും വിമാനത്താവളങ്ങളിലും അടിസ്ഥാനസൗകര്യ വികസന പദ്ധതികളിലും നിക്ഷേപം നടത്തി ആസ്തിയുടെ മൂല്യം വർധിക്കുമ്പോൾ ഓഹരിയുടെ ഒരു ഭാഗം കൈമാറി മൂലധന ലാഭം നേടുന്നത് ആഗോള സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയയാണ്. ഈ യാഥാർഥ്യം അംഗീകരിക്കാതെ നടത്തുന്ന ഏത് ചർച്ചയും വികാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കും, വസ്തുതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല.
എന്നാൽ അതേ സമയം, വിഴിഞ്ഞം ഒരു സാധാരണ സ്വകാര്യ വ്യവസായ സംരംഭമല്ല എന്നതും മറക്കാൻ പാടില്ല. കേരള സർക്കാരിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ളതും പൊതുസ്വകാര്യ പങ്കാളിത്ത മാതൃകയിൽ വികസിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുമായ, ദേശീയ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു തന്ത്രപ്രധാന തുറമുഖമാണ് അത്. അതിനാൽ ഇവിടെ ഉയരേണ്ട ചോദ്യം, "അദാനിക്ക് ലാഭമുണ്ടാക്കാൻ പാടുണ്ടോ?" എന്നതല്ല- മറിച്ച്, "ഈ ഇടപാടിലൂടെ കേരളത്തിന് എന്താണ് ലഭിക്കുന്നത്?" എന്നതാണ്.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കണ്ടെയ്നർ ഷിപ്പിംഗ് കമ്പനിയായ എം.എസ്.സി.യുടെ പങ്കാളിത്തം വിഴിഞ്ഞത്തിന് പുതിയ സാധ്യതകളുടെ വാതിൽ തുറക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷ നിസാരമല്ല. സ്ഥിരമായ ചരക്ക് ഗതാഗതം ഉറപ്പാക്കാനും, ശ്രീലങ്കയിലെ കൊളംബോ തുറമുഖത്തിന്റെ ദീർഘകാല ആധിപത്യത്തെ വെല്ലുവിളിക്കാനും ഇന്ത്യയെ ആഗോള ട്രാൻസ്ഷിപ്പ്മെന്റ് ഭൂപടത്തിൽ കൂടുതൽ ശക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്താനും ഈ പങ്കാളിത്തത്തിന് കഴിയുമെങ്കിൽ അതിന്റെ നേട്ടം ഒരു കോർപ്പറേറ്റ് ഗ്രൂപ്പിന് മാത്രമല്ല, കേരളത്തിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയ്ക്കും തൊഴിലവസരങ്ങൾക്കും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ വരുമാനത്തിനും ലഭിക്കും. അതാണ് മലയാളി ചോദിക്കേണ്ടതും അറിയേണ്ടതുമായ പ്രധാന കാര്യം.
അതേസമയം ഈ ഇടപാട് നിയമപരമായും ഭരണപരമായും ദേശീയ സുരക്ഷയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്നുമെല്ലാം പൂർണമായും സുതാര്യവും സംശയാതീതവുമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് സർക്കാരുകളുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. കോൺസഷൻ കരാറിലെ വ്യവസ്ഥകൾ പാലിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ? സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ അവകാശങ്ങളിൽ യാതൊരു മാറ്റവുമുണ്ടാകുന്നില്ലേ?
ദേശീയ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളുടെ എല്ലാ പരിശോധനകളും പൂർത്തിയായിട്ടുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തവും വിശ്വാസയോഗ്യവുമായ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകേണ്ടത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ കടമയാണ്. കാരണം, വിഴിഞ്ഞം ഒരു കമ്പനിയുടെ സ്വകാര്യ ആസ്തിയല്ല, അത് കേരളത്തിന്റെ തന്ത്രപ്രധാന പൊതുസമ്പത്താണ്.
ഈ വിഷയത്തിൽ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വൈരുധ്യവും അത്രതന്നെ പ്രകടമാണ്. വർഷങ്ങളായി അദാനി ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ കടുത്ത ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചവർ ഇന്ന് അദാനിയുടെ ഓരോ ബിസിനസ് തീരുമാനത്തെയും രാഷ്ട്രീയ ഗൂഢാലോചനയുടെ കണ്ണിലൂടെ മാത്രം കാണുന്നു. മറുവശത്ത് വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ ഏത് കോർപ്പറേറ്റ് തീരുമാനത്തെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് തന്നെ തെറ്റാണെന്ന് വാദിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. ഈ രണ്ട് സമീപനങ്ങളും ഒരുപോലെ അപകടകരമാണ്. കാരണം അന്ധമായ വിശ്വാസവും അന്ധമായ വിരോധവും ഒരുപോലെ സത്യത്തെ മറയ്ക്കുന്നവയാണ്.
ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ ഒരു കമ്പനിയെ അന്ധമായി വിശ്വസിക്കേണ്ട ബാധ്യത ജനങ്ങൾക്കില്ല. അതുപോല രാഷ്ട്രീയ വിരോധത്തിന്റെ പേരിൽ എല്ലാ നിക്ഷേപങ്ങളെയും സംശയത്തിന്റെ കണ്ണിലൂടെ മാത്രം കാണുന്നതും വികസനത്തിന് തടസ്സമാണ്. നിക്ഷേപം വരണം പക്ഷേ നിയമത്തിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ. വികസനം വേണം, പക്ഷേ പൊതുതാൽപര്യം സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്. ആഗോള പങ്കാളിത്തം വേണം, പക്ഷേ കേരളത്തിന്റെ അവകാശങ്ങൾക്ക് ഒരു പോറലും ഏൽക്കാതെ.
വിഴിഞ്ഞത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇന്നത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം അദാനി എത്ര കോടി രൂപ ലാഭം നേടി എന്നതല്ല. എം.എസ്.സി.യുടെ വരവിലൂടെ ഏത് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്ക് നേട്ടമുണ്ടാകുമെന്നതുമല്ല. ഈ പങ്കാളിത്തം വിഴിഞ്ഞത്തെ ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ട്രാൻസ്ഷിപ്പ്മെന്റ് ഹബ്ബാക്കി മാറ്റുമോ? കേരളത്തിന് കൂടുതൽ വരുമാനവും കൂടുതൽ തൊഴിലവസരങ്ങളും കൂടുതൽ ആഗോള നിക്ഷേപങ്ങളും ലഭിക്കുമോ? എന്നതാണ് യഥാർഥ ചോദ്യം.
വിഴിഞ്ഞം വിജയിച്ചാൽ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുക ഒരു കമ്പനിയുടെ ലാഭക്കണക്കുകളല്ല; കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക നവോത്ഥാനമായിരിക്കും. പരാജയപ്പെട്ടാൽ നഷ്ടപ്പെടുക ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ പ്രതിച്ഛായയല്ല; ഒരു തലമുറയുടെ സ്വപ്നങ്ങളും സാധ്യതകളുമാകും.
അതുകൊണ്ട് വിഴിഞ്ഞത്തെ രാഷ്ട്രീയ മുദ്രാവാക്യങ്ങളുടെ പുകമറയിൽ ഒളിപ്പിക്കാതെ, നിയമം, സുതാര്യത, സാമ്പത്തിക യുക്തി, പൊതുതാൽപര്യം എന്നീ നാല് അടിസ്ഥാന തൂണുകളിലാണ് വിലയിരുത്തേണ്ടത്. ചരിത്രം രാഷ്ട്രീയ ബഹളങ്ങളെയും ടെലിവിഷൻ ചർച്ചകളിലെ ശബ്ദായമാനമായ വാദപ്രതിവാദങ്ങളെയും ഓർക്കാറില്ല. അത് ഓർക്കുന്നത് ഒരു സമൂഹം തന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അവസരങ്ങളെ എങ്ങനെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി എന്നതിനെ മാത്രമാണ്.
വിഴിഞ്ഞം ഒരു കമ്പനിയുടെ ലാഭക്കണക്കുകളുടെ കഥയല്ല, അത് കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ചരിത്രത്തിൽ എഴുതപ്പെടാൻ പോകുന്ന നിർണായക അധ്യായമാണ്. ആ അധ്യായം വിജയത്തിന്റെ കഥയാകുമോ നഷ്ടപ്പെട്ട അവസരത്തിന്റെ കഥയാകുമോ എന്ന് തീരുമാനിക്കപ്പെടേണ്ടത് രാഷ്ട്രീയ വികാരങ്ങളാലല്ല, വിവേകത്താലും സുതാര്യതയാലും കേരളത്തിന്റെ ദീർഘകാല താൽപര്യങ്ങളാലുമാണ്.