മലങ്കര സഭയെ പിളർത്തിയ 'ഡയമ്പർ സുനഹദോസ്': ചരിത്രവും യാഥാർത്ഥ്യവും

കൊച്ചി: കേരള സഭാചരിത്രത്തെ നെടുകെ പിളർത്തിയ അതേസമയം ഒട്ടനവധി സാമൂഹിക പരിഷ്‌കരണങ്ങൾക്ക് വഴിവെച്ച പ്രമാദമായ ഉദയംപേരൂർ സുനഹദോസ് നടന്നിട്ട് നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിടുന്നു. പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ അധിനിവേശ താൽപര്യങ്ങളും ഗോവ മെത്രാപ്പോലീത്ത ‌

ഡോ. അലെക്സൊ ഡെ മെനസിസിന്റെ കുശാഗ്രബുദ്ധിയും ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ പിറന്നത് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അട്ടിമറികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലങ്കര സഭയ്ക്ക് ഈ സമ്മേളനം വരുത്തിവെച്ച ആഘാതങ്ങളും നേട്ടങ്ങളും എന്തൊക്കെയായിരുന്നു? ഒരു വിലയിരുത്തൽ.

എന്താണ് ഉദയംപേരൂർ സുനഹദോസ്?

1599 ജൂൺ 20 മുതൽ 26 വരെ ഏഴു ദിവസങ്ങളിലായാണ് എറണാകുളം തൃപ്പൂണിത്തറയ്ക്ക് സമീപമുള്ള ഉദയംപേരൂർ പള്ളിയിൽ വെച്ച് ഈ ചരിത്ര സമ്മേളനം നടക്കുന്നത്. ക്ലെമന്റ് എട്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ കാലത്ത്, കേരളത്തിലെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളെ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുക എന്നതായിരുന്നു പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

സൂനഹദോസ് അങ്കമാലിയിൽ നടത്താൻ ആദ്യമുയർന്ന ആവശ്യങ്ങൾ തള്ളി മെനസിസ് വേദി ഉദയംപേരൂരിലേക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ പോർച്ചുഗീസ് പട്ടാള ക്യാമ്പുമായി അടുത്തുകിടക്കുന്ന ഇടമായതിനാൽ, എന്തെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പ്രതിരോധങ്ങളുണ്ടായാൽ അതിനെ തോക്കിൻമുനയിൽ നിശ്ശബ്ദമാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ നീക്കത്തിന് പിന്നിൽ.

തോക്കിൻമുനയിലെ സമ്മേളനം

153 വൈദികരും 660 അൽമായ പ്രതിനിധികളും ഉൾപ്പെടെ 813 പേരാണ് ഈ യോഗത്തിൽ പങ്കെടുത്തത്. യോഗത്തിൽ പങ്കെടുക്കാത്തവർക്ക് 'മഹറോൻ' (സഭയ്ക്ക് പുറത്താക്കൽ) നേരിടേണ്ടി വരുമെന്നായിരുന്നു മെനസിസിന്റെ കൽപ്പന. കൊച്ചി രാജാവിന്റെ പിന്തുണയോടെ തോക്കേന്തിയ പോർച്ചുഗീസ് സൈനികരുടെ കടുത്ത കാവലിലാണ് സമ്മേളനം നടന്നത്.

യോഗത്തിൽ കൂടിച്ചേരലുകൾക്കോ പരസ്യമായ ചർച്ചകൾക്കോ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ ഭയവിഹ്വലരായ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക്, മെനസിസ് മുൻകൂട്ടി തയാറാക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന കാനോനുകളിൽ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഒപ്പുവെക്കേണ്ടി വന്നു. എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് പ്രതിഷേധിക്കാൻ പോലുമാകാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ, ചില പട്ടക്കാർ തങ്ങളുടെ പൈജാമ ഊരി തലയിലിട്ട് കോമാളികളെപ്പോലെ നടന്ന് പ്രതിഷേധിച്ചതായി മലയാളത്തിലെ ആദ്യ താളിയോല ഗ്രന്ഥമായ നിരണം ഗ്രന്ഥവരിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

സഭയ്ക്ക് സംഭവിച്ച കോട്ടങ്ങൾ (കറുത്ത അധ്യായങ്ങൾ)

സാംസ്‌കാരിക കൂട്ടക്കൊല: നെസ്തോറിയൻ പാഷാണ്ഡത ആരോപിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള കേരള സഭയുടെ വിലമതിക്കാനാവാത്ത നിരവധി സുറിയാനി ഗ്രന്ഥങ്ങളും ചരിത്രരേഖകളും കൂനകൂട്ടിയിട്ട് അഗ്നിക്കിരയാക്കി.

പാരമ്പര്യം തകർക്കപ്പെട്ടു: മലങ്കര സഭയുടെ തനതായ പൗരസ്ത്യ അസ്തിത്വവും പേർഷ്യൻ കൽദായ ബന്ധങ്ങളും പൂർണ്ണമായി നിരോധിച്ചു.

നിർബന്ധിത ബ്രഹ്മചര്യം: അതുവരെ കുടുംബമായി ജീവിച്ചിരുന്ന വൈദികരുടെ വിവാഹം നിരോധിച്ചു. വിവാഹിതരായ വൈദികർ കുടുംബബന്ധം വേർപെടുത്താൻ നിർബന്ധിതരായി. അവരുടെ ഭാര്യമാർക്ക് സമൂഹത്തിൽ ഐഡന്റിറ്റി നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായി.

സുനഹദോസ് വരുത്തിയ നേട്ടങ്ങൾ (സാമൂഹിക പരിഷ്‌കരണങ്ങൾ)

ഈ കടുത്ത അടിച്ചമർത്തലുകൾക്കും കടന്നുകയറ്റങ്ങൾക്കും ഇടയിലും, സുനഹദോസ് നടപ്പിലാക്കിയ ചില തീരുമാനങ്ങൾ സഭയ്ക്ക് ഒരു പുതിയ ദിശാബോധവും സാമൂഹിക പരിഷ്കരണവും സമ്മാനിച്ചു എന്നത് നിഷേധിക്കാനാവാത്ത യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.

വിവാഹ രജിസ്റ്ററുകൾ: വൈദികന്റെ സാന്നിധ്യമില്ലാതെയും പള്ളിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തലുകളില്ലാതെയും നടന്നിരുന്ന വിവാഹങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ നിയമവും പള്ളിയിൽ രജിസ്റ്റർ സൂക്ഷിക്കുന്ന രീതിയും കൊണ്ടുവന്നു. 'വിളിച്ചുചൊല്ലൽ' രീതി ആരംഭിച്ചു.

അനാചാരങ്ങളുടെ നിർമ്മാർജ്ജനം: സമൂഹത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ബഹുഭാര്യത്വം, ജാതകം നോട്ടം, തുള്ളൽ തുടങ്ങിയ അനാചാരങ്ങൾ നിർത്തലാക്കി.

കൂദാശകളുടെ ക്രമീകരണം: മാമോദിസ മുക്കാൻ വൈദികർക്കും അധികാരം നൽകുകയും, കുമ്പസാരവും മറ്റ് കൂദാശകളും കൃത്യമായി ക്രമീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഒരു പിളർപ്പിന്റെ തുടക്കം

പ്രമുഖ ചരിത്രകാരൻ റവ. ഡോ. സേവ്യർ കൂടപ്പുഴയുടെ നിഗമനത്തിൽ, ഇങ്ങനെയൊരു സൂനഹദോസ് വിളിച്ചുചേർക്കാൻ മെനസിസ് മെത്രാപ്പോലീത്തയ്ക്ക് നിയമപരമായ അധികാരം ഇല്ലായിരുന്നു. ഇതിന്റെ കാനോനകൾക്ക് പിന്നീട് മാർപ്പാപ്പയുടെ നേരിട്ടുള്ള അംഗീകാരവും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.

വക്രബുദ്ധിയിലൂടെയും ഭീഷണിയുടെയും പാതയിലൂടെയുമാണ് കേരള സഭയെ റോമിന്റെ കീഴിലാക്കിയതെങ്കിലും, കത്തോലിക്കാ നവീകരണത്തിനും സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിനും ഇത് കാരണമായി എന്ന് വിലയിരുത്തുന്നവരുണ്ട്. എങ്കിലും ഈ സുനഹദോസ് അടിച്ചേൽപ്പിച്ച ലത്തീൻ ആധിപത്യത്തിനെതിരെയുള്ള ശക്തമായ പ്രതിഷേധം ഒടുവിൽ 1653-ലെ 'കൂനൻ കുരിശു സത്യം എന്ന ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ പിളർപ്പിലേക്കാണ് മലങ്കര സഭയെ നയിച്ചത്. നൂറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇന്നും ആ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നു.