പരീക്ഷ തകരുമ്പോൾ തകരുന്നത് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ഭാവിയാണ്, വിദ്യാർത്ഥികൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഒരു ആനുകൂല്യമല്ല അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് നീതിയാണ്

ഇന്ത്യയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് NEET ഒരു സാധാരണ പ്രവേശന പരീക്ഷയല്ല. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വർഷങ്ങളായുള്ള അധ്വാനത്തിന്റെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും പ്രതീക്ഷകളുടെയും പര്യായമാണ് അത്. ആ സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിക്കാനായി മാതാപിതാക്കൾ ജീവിതസമ്പാദ്യം ചെലവഴിക്കുന്നു. പലരും കടം വാങ്ങുന്നു. വിദ്യാർത്ഥികൾ ഒരു വർഷമോ രണ്ടുവർഷമോ പഠനത്തിനായി മാറ്റിവെക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം ഒരേയൊരു വിശ്വാസത്തിലാണ്—കഠിനാധ്വാനത്തിനും കഴിവിനും നീതി ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസം.

എന്നാൽ ആ വിശ്വാസമാണ് ഇന്ന് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.

രാജ്യത്തെ കോച്ചിംഗ് വ്യവസായം ഇന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് കോടി രൂപയുടെ മേഖലയായി വളർന്നിരിക്കുകയാണ്. വലിയ സ്വകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾ ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ ഫീസ് ഈടാക്കി പരിശീലനം നൽകുന്നു. സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന കുടുംബങ്ങൾ പോലും മക്കളുടെ ഭാവിക്കായി കടബാധ്യത ഏറ്റെടുക്കുന്നു. എന്നാൽ പരീക്ഷാ നടത്തിപ്പിലെ വീഴ്ചകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആവർത്തിച്ചുയരുന്ന ആരോപണങ്ങളും ക്രമക്കേടുകളെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകളും പുറത്തുവരുമ്പോൾ ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടം സംഭവിക്കുന്നത് ഈ സാധാരണ കുടുംബങ്ങൾക്കാണ്.

പരീക്ഷാ സംവിധാനത്തിലുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുന്ന നിമിഷം, തോൽക്കുന്നത് ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയല്ല—ഒരു തലമുറയാണ്.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ വിദ്യാർത്ഥികളും യുവജനങ്ങളും പ്രതിഷേധവുമായി രംഗത്തിറങ്ങിയത്. കോൺഗ്രസ്, ഇടതുപക്ഷ പാർട്ടികൾ, വിവിധ വിദ്യാർത്ഥി-യുവജന സംഘടനകൾ തുടങ്ങി നിരവധി പ്രതിപക്ഷ ശക്തികൾ ഈ സമരത്തിന് പിന്തുണ നൽകുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ പ്രതിഷേധത്തെ കേവലം രാഷ്ട്രീയ കണ്ണിലൂടെ മാത്രം കാണുന്നത് യഥാർത്ഥ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നതാണ്.

ഇത് ഒരു പാർട്ടിയുടെ സമരമല്ല. ഒരു തലമുറയുടെ നിലവിളിയാണ്.

ജനാധിപത്യത്തിൽ സമാധാനപരമായ പ്രതിഷേധം ഒരു ഭരണകൂടത്തിനുള്ള വെല്ലുവിളിയല്ല; അത് ജനങ്ങളുടെ ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശമാണ്. പ്രതിഷേധിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളെ അടിച്ചമർത്തുകയോ അവരുടെ ശബ്ദത്തെ രാഷ്ട്രീയമായി മുദ്രകുത്തി തള്ളിക്കളയുകയോ ചെയ്യുന്നത് പ്രശ്നപരിഹാരമല്ല. മറിച്ച്, അത് ഭരണകൂടത്തോടുള്ള ജനവിശ്വാസം കൂടുതൽ ദുർബലമാക്കും.

കേന്ദ്ര വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി ധർമേന്ദ്ര പ്രധാൻ രാജിവെക്കണമെന്ന ആവശ്യം ഇന്ന് പ്രതിഷേധത്തിന്റെ പ്രധാന മുദ്രാവാക്യമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. ഒരു മന്ത്രിയുടെ രാജി മാത്രമല്ല ഇവിടെ ഉയരുന്ന ചോദ്യം. ഉത്തരവാദിത്തം ആരാണ് ഏറ്റെടുക്കുന്നത്? എന്നതാണ് രാജ്യത്തെ വിദ്യാർത്ഥികൾ ചോദിക്കുന്നത്. പൊതുസംവിധാനങ്ങളിൽ ആവർത്തിച്ച് വീഴ്ചകൾ സംഭവിക്കുമ്പോൾ രാഷ്ട്രീയവും ഭരണപരവുമായ ഉത്തരവാദിത്തം പ്രകടമാകുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനാവശ്യമാണ്.

ഇന്ത്യ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ യുവജനശക്തിയുള്ള രാജ്യമാണെന്ന് നാം അഭിമാനത്തോടെ പറയുന്നു. എന്നാൽ ആ യുവജനങ്ങൾക്ക് അവരുടെ അധ്വാനത്തിന് നീതി ലഭിക്കുമെന്ന വിശ്വാസം തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, അത് രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ മുന്നറിയിപ്പായിരിക്കും.

വിദ്യാർത്ഥികൾ കരുണയല്ല ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് സുതാര്യമായ പരീക്ഷാ സംവിധാനം, സമ്പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തം, വിശ്വാസ്യതയുള്ള ഭരണനടപടികൾ, അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം.

കാരണം ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവി നിർണ്ണയിക്കുന്നത് പരീക്ഷാ ഫലങ്ങൾ മാത്രമല്ല. ആ പരീക്ഷയെ വിദ്യാർത്ഥികൾ എത്രത്തോളം വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നതാണ്.