സ്ത്രീയുടെ ചിറകുകൾക്ക് ആരാണ് കത്രിക വെക്കുന്നത്?

സ്ത്രീകൾക്ക് പറക്കാൻ അനുവാദം ചോദിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരു സമൂഹം എത്ര പുരോഗമിച്ചുവെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടാലും, അതിന്റെ ചിന്ത ഇപ്പോഴും പഴയ കാലത്തിന്റെ തടവറയിലാണ്.

കേരളം സ്ത്രീ മുന്നേറ്റത്തെക്കുറിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന നാടാണ്. ഇന്ത്യയിലെ പല സംസ്ഥാനങ്ങളെയും അപേക്ഷിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴിൽ, രാഷ്ട്രീയം, ഭരണരംഗം, പൊതുപ്രവർത്തനം തുടങ്ങി നിരവധി മേഖലകളിൽ കേരളീയ സ്ത്രീകൾ നേടിയ മുന്നേറ്റം ശ്രദ്ധേയമാണ്. എന്നാൽ ഈ നേട്ടങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുന്ന അതേ സമൂഹത്തിൽനിന്നുതന്നെ സ്ത്രീയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് പരിധി നിശ്ചയിക്കാനുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ ഉയരുന്നത് വിരോധാഭാസമാണ്

ഇന്ന് കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകൾ വോട്ട് ചെയ്യുന്നവർ മാത്രമല്ല; രാഷ്ട്രീയം തീരുമാനിക്കുന്നവരുമാണ്. ഉദ്യോഗസ്ഥരായി ഭരണസംവിധാനം നയിക്കുന്നു. ജനപ്രതിനിധികളായി നിയമനിർമാണത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു. അധ്യാപകരും ഡോക്ടർമാരും എൻജിനീയർമാരും ശാസ്ത്രജ്ഞരും സംരംഭകരുമായി സമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ മേഖലകളിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കുന്നു. വിദേശരാജ്യങ്ങളിലേക്ക് തൊഴിൽ തേടിപ്പോകുന്ന മലയാളി സമൂഹത്തിലും സ്ത്രീകളുടെ സാന്നിധ്യം ഓരോ വർഷവും ശക്തമാകുകയാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്ന് ചില പുരുഷന്മാർ തമാശയായി പറയേണ്ടിവരുന്നു: എല്ലാ സ്ഥാനങ്ങളും നിങ്ങൾ തന്നെ എടുത്താൽ ഞങ്ങൾക്കായി കുറച്ചെങ്കിലും ബാക്കിവെക്കണേ!”

ആ തമാശയിൽ അസൂയയല്ല, ഒരു സാമൂഹിക മാറ്റത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യമാണ് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ ഈ മാറ്റം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ സന്തോഷം നൽകുന്നില്ല എന്നതാണ് പ്രശ്നം. സ്ത്രീ എത്ര പഠിക്കണം, എവിടെ ജോലി ചെയ്യണം, എന്ത് ധരിക്കണം, എവിടെ പോകണം, ആരോട് സംസാരിക്കണം, എന്ത് ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കണം—ഇതെല്ലാം നിർദേശിക്കാൻ ഇന്നും ചിലർക്ക് താൽപര്യമുണ്ട്. സ്ത്രീക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കാം, പക്ഷേ ആ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പരിധി തീരുമാനിക്കേണ്ടത് മറ്റാരോ ആകണം എന്ന ചിന്തയാണ് യഥാർത്ഥ പ്രശ്നം.
ഇവിടെയാണ് മത-സാമൂഹിക നേതൃത്വത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം പ്രസക്തമാകുന്നത്.

സമൂഹത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തികൾ—കാന്തപുരം മുസലിയാർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മതനേതാക്കൾ—സ്ത്രീകളുടെ സ്ഥാനത്തെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും സംബന്ധിച്ച് അഭിപ്രായം പറയുമ്പോൾ അത് വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായമായി മാത്രം അവസാനിക്കുന്നില്ല. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്ന വലിയൊരു സമൂഹമുണ്ട്. അതിനാൽ സ്ത്രീകളുടെ മുന്നേറ്റത്തെ പരോക്ഷമായോ പ്രത്യക്ഷമായോ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്ന പ്രസ്താവനകൾ സ്വാഭാവികമായും പൊതുചർച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാകണം.

ചോദ്യം മതത്തിനെതിരെയല്ല. ചോദ്യം മനുഷ്യന്റെ അവകാശത്തെക്കുറിച്ചാണ്. മതവിശ്വാസങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുന്നതും സ്ത്രീയുടെ അവകാശങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുന്നതും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളല്ല. മറിച്ച്, ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹം വിശ്വാസത്തിനും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ഒരുപോലെ ഇടം നൽകാൻ പഠിക്കണം.

പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പേരിൽ എല്ലാ പഴയ ചിന്തകളും സംരക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല. പാരമ്പര്യത്തിൽ നല്ലതുണ്ടെങ്കിൽ സ്വീകരിക്കാം; മനുഷ്യന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ തടയുന്നതാണെങ്കിൽ തിരുത്താനും കഴിയണം. കാരണം, സമൂഹം മാറുമ്പോൾ ചിന്തകളും മാറണം.
സ്ത്രീ മുന്നേറുമ്പോൾ പുരുഷൻ പിന്നിലാകുന്നില്ല. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ജോലി ഒരു പുരുഷന്റെ ജോലി കവർന്നെടുക്കുന്നതല്ല. ഒരു സ്ത്രീ അധികാരത്തിലെത്തുന്നത് പുരുഷന്റെ അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുന്നതല്ല. ഒരു സ്ത്രീ സാമ്പത്തികമായി  സ്വതന്ത്രയാകുന്നത് കുടുംബത്തിന്റെ തകർച്ചയല്ല.

മറിച്ച്, ഒരു സ്ത്രീ സ്വതന്ത്രയാകുമ്പോൾ ഒരു കുടുംബം കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നു; ഒരു കുടുംബം ശക്തമാകുമ്പോൾ സമൂഹം കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നു. അതിനാൽ സ്ത്രീകളോട് “നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രയൊക്കെ മതി” എന്ന് പറയുന്ന കാലം അവസാനിക്കണം.

അവൾക്ക് എത്ര ഉയരത്തിൽ എത്താം എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് സമൂഹമല്ല. മതനേതാക്കളുമല്ല. രാഷ്ട്രീയക്കാരുമല്ല. കുടുംബത്തിലെ പുരുഷന്മാരുമല്ല. അത് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് അവളുടെ കഴിവും അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളും അവളുടെ അധ്വാനവുമാണ്. കേരളം ഇന്ന് നേരിടുന്ന യഥാർത്ഥ വെല്ലുവിളി സ്ത്രീകൾ മുന്നേറുന്നതല്ല. സ്ത്രീകൾ മുന്നേറുമ്പോൾ പോലും പഴയ അധികാരചിന്തകളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനോഭാവമാണ്.

ഇനി നമുക്ക് വേണ്ടത് സ്ത്രീകൾക്ക് “അനുമതി” നൽകുന്ന സമൂഹമല്ല. അവകാശം അംഗീകരിക്കുന്ന സമൂഹമാണ്.
സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും തുല്യമായ അവസരങ്ങൾ, തുല്യമായ മാന്യത, തുല്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യം—ഇതാണ് ഒരു ആധുനിക ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം

സ്ത്രീയുടെ ചിറകുകൾ മുറിച്ചിട്ട് കേരളത്തിന് പുരോഗതിയുടെ ആകാശം സ്വപ്നം കാണാനാവില്ല.അവൾ പറക്കട്ടെ. അവൾ എത്ര ഉയരത്തിൽ പറക്കണമെന്ന് ഇനി സമൂഹം തീരുമാനിക്കേണ്ടതില്ല. കാരണം, ആകാശത്തിന് സ്ത്രീയോട് ഒരിക്കലും “നിന്റെ പരിധി ഇത്രയാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.