സിംഗപ്പൂർ ഓർമ്മകൾ

സിംഗപ്പൂർ ഓർമ്മകൾ

സ്ഥലം ദുബായ്...വർഷം 2012 ജൂൺ മാസത്തിലെ ഏതോ ഒരു ദിവസം... അന്ന് ജോൺ ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോയ സമയത്ത്, കുട്ടികൾ ഉറങ്ങിയ ഉച്ചക്ക് ഫേസ്ബുക്കിലെ കൂട്ടുകാരുടെ ഫോട്ടോസ് നോക്കി ലൈക്കും കമന്റും കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് മെറിന്റെ തലയിൽ ഒരു ആശയം ഉദിച്ചത്.

ഈ കൊല്ലം നാട്ടിൽ ഓണത്തിന് അവധിക്ക് പോവാതെ വേറെ എവിടെയെങ്കിലും പോയാലോ?

 നാട്ടിൽ പോയാൽ വീട്ടുനികുതി, വില്ലേജ് നികുതി, വീടിന്റെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ ഇതൊക്കെ നോക്കണം.


ബന്ധുവീടുകൾ സന്ദർശനം, പള്ളി യൂണിറ്റ്, അസോസിയേഷൻ പരിപാടികൾ പുലി കളി, കുമ്മാട്ടിക്കളി, എല്ലാവരുമൊന്നിച്ചു ചെറിയ യാത്രകൾ, ആരുടെയെങ്കിലും കല്യാണം, പെരുന്നാൾ ഇതൊക്കെ ആണ് ആകർഷണങ്ങൾ.... പക്ഷേ എല്ലാ കൊല്ലവും ഒരേ പോലെ.. വേണ്ട..ഇക്കൊല്ലം ഒരു മാറ്റം വേണം.. ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ ജോണിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ.... നാട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ജീവനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ.. ജോൺ സമ്മതിക്കാൻ എന്താണൊരു വഴി...


 അപ്പോഴാണ് തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഒന്നായ സിങ്കപ്പൂർ സന്ദർശിക്കണം എന്ന് ആലോചന വന്നത്, അവിടെ മെറിന്റെ അച്ഛന്റെ സഹോദരന്റെ മകൻ മേജൊയും കുടുംബവും താമസിക്കുന്നു. മെറിനും അവനും സമപ്രായക്കാർ... ഒരേ ക്ലാസ്സിൽ പഠിച്ചവർ ... അവന്റെ ഭാര്യ ജിസി വളരെ സഹവർത്തിത്വം ഉള്ള കുട്ടിയാണ്... അതെ അവരോട് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കണം സിങ്കപ്പൂർ യാത്രയെ പറ്റി.. കാഴ്ചകളെ കുറിച്ച്.. മെറിൻ വേഗം ഫേസ്ബുക് തുറന്നു മെസ്സഞ്ചറിൽ ഒരു ഹായ് ജിസി യോട് പറഞ്ഞു. ജിസിയോട് തന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ജിസ്സി സ്വാഗതം എന്ന് മറുപടി കുറിച്ചു... കുറഞ്ഞത് 15 ദിവസം വേണം എന്നാലേ മുഴുവൻ സ്ഥലങ്ങളും കാണാൻ പറ്റൂ എന്ന് ജിസി അറിയിച്ചു. അവരുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കാം എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ മെറിന് പറക്കാൻ ധൃതി കൂടി..


 വൈകിട്ടു ജോൺ വന്ന് ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പതുക്കെ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചു.. ആദ്യം ഒന്ന് എതിർത്തു നോക്കിയെങ്കിലും മെറിൻ ഇനി കുറേ ദിവസം ഭദ്രകാളി ആവുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ജോൺ പറഞ്ഞു ആ നമുക്ക് പോവാം...


 അങ്ങനെ ഓഗസ്റ്റ് ഒന്നിന് പോയി 12 നു തിരിച്ചു വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു ടിക്കറ്റ് ബുക്ക്‌ ചെയ്തു.

... പക്ഷേ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിചാരിച്ചത് പോലെ എപ്പോഴും നടന്നു എന്ന് വരില്ലല്ലോ... പോകാൻ തീരുമാനിച്ചതിനു ഒരാഴ്ച മുമ്പ് മെറിന് എണീക്കാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ ഒരു വേദന തുടങ്ങി ഇരുന്നാൽ എണീക്കാൻ പരസഹായം വേണം.. ഡോക്ടറെ കണ്ടപ്പോൾ സയറ്റിക് നേർവ് കൺജഷൻ ആണ്. ഡിസ്കിനും കുഴപ്പമുണ്ട് .. കുറേ വേദന സംഹാരികൾ, ആന്റിബയോട്ടിക്‌സ്, ഫിസിയോതെറാപ്പി ചെയ്തു കുറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ സർജറി വേണ്ടി വരും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മെറിൻ പറഞ്ഞു.. എനിക്ക് സിങ്കപ്പൂർ പോയി വന്നിട്ട് സർജറി മതി എന്ന് അങ്ങനെ രണ്ടാഴ്ച കൂടി ടിക്കറ്റ് നീട്ടി വെച്ച് മരുന്നും ഫിസിയോതെറാപ്പിയും ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ വേദന നന്നായി കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ബാക്കി ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷനും സർജ്ജറിയും വന്നിട്ട് നോക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ് കയ്യിൽ പ്രിസ്ക്രിപ്ഷനും ഒരുപിടി വേദന സംഹാരി ടാബ്‌ലറ്റുമായി മെറിനും ജോണും രണ്ട് കുട്ടികളും 2012ഓഗസ്റ്റ് 24 നു സിങ്കപ്പൂരിലേക്ക് പറന്നു...


 ദുബായിൽ നിന്നും എമിറേറ്റ്സ് എയർലൈൻസിൽ സിങ്കപ്പൂർ എത്തിയ അവരെ കാത്തു ജിസിയും മേജൊയും അവരുടെ മകൾ രണ്ട് വയസുള്ള കുസൃതി കുടുക്ക പൊന്നുവുമായി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കാറിൽ അവർ താമസിക്കുന്ന അപ്പർട്മെന്റിലെത്തി.

അപ്പാർട്മെന്റിന്റെ മുറ്റത്തു പച്ചവിരിച്ച പുൽത്തകിടി ഉണ്ടായിരുന്നു ഓരോ ബിൽഡിങ്ങിന്റെയും നടപ്പാത പബ്ലിക് ട്രാൻസ്‌പോർട് കിട്ടുന്ന അടുത്തുള്ള ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്നു. ബിൽഡിംഗ്‌ മുതൽ ബസ് സ്റ്റോപ്പ്‌ വരെ നടപ്പാതയുടെ മേലെ ഷീറ്റ് മേഞ്ഞിരുന്നു. മഴ വന്നാൽ കുട ഇല്ലെങ്കിലും വീട്ടിൽ നിന്നും ബസിലേക്കോ തിരിച്ചോ മഴ നനയാതെ എത്താനുള്ള സംവിധാനം മെറിനു നന്നേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.


മുകൾ നിലയിൽ ഉള്ള അപ്പർട്മെൻ്റിനു മുന്നിൽ വീതിയുള്ള വരാന്തയിൽ ചെടിച്ചട്ടികളിൽ റോസും ഡെയ്സിയും ചിരിച്ചു കൊണ്ടു വരവേറ്റു. സൂര്യ പ്രകാശം നേരിട്ട് വരാന്തയിൽ കിട്ടുന്ന രീതിയിൽ ആണ് കെട്ടിടം പണിതിരിക്കുന്നത്. ദുബായിൽ ഉള്ള മാതൃകയിൽ അല്ല നാട്ടിലെ വീടുകളെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ പ്രകൃതിയുമായി രഞ്ജിപ്പിച്ചാണ് കെട്ടിടനിർമിതി.. ദുബായിലെ ചൂടിൽ നിന്നും സിങ്കപൂരിലെ വസന്തത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സ്ഥലം സിങ്കപ്പൂർ ആണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അന്ന് വിശ്രമിച്ച ശേഷം അവർ പിറ്റേദിവസം നാട് കാണാൻ ഇറങ്ങി.


മേജൊ ഒരു ആഴ്ച അവധി എടുത്തിരിക്കയാണ് അവരുടെ വരവും തൊട്ടടുത്ത ദിവസം ഓണവും ആയതാണ് ഒരാഴ്ച അവധി എടുക്കാൻ കാരണം. ആദ്യം അവർ കാണാൻ പോയത് അടുത്തുള്ള സയൻസ് സെന്റർ ആണ്. അവിടെ സയൻസ് കുട്ടികൾക്ക് താല്പര്യമുളവാക്കാൻ വ്യത്യസ്ത മാർഗങ്ങൾ DNA ലാബ് പോലെ സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സയൻസ് സെന്ററിൽ ബട്ടർഫ്‌ളൈ ഗാർഡനും സ്‌നോ സിറ്റിയും അത്യന്തം ആകർഷകമാണ്.

സിംഗപൂരിലെ കാലാവസ്ഥ ഒട്ടും പ്രവചന സാധ്യമല്ല.വെയിൽ ഉള്ളപ്പോൾ തന്നെ ആകാശം ഇരുളുകയും പെട്ടെന്ന് വലിയ മഴയും സാധാരണമാണ്. സത്യത്തിൽ ഗൾഫിലെ ചൂടിൽ നിന്നും സിങ്കപ്പൂരിലെ കുളിർമയിലേക്കെത്തിയ മെറിന് നാട് കാണുന്നതിനേക്കാൾ സുഖമായി ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിന്റ ആലസ്യത്തിലായിരുന്നു.. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വേദന സംഹാരികളും ഒരു കാരണമാവാം...